ทุกคนจำได้ว่า วันนั้นตัวเองอยู่ที่ไหน
วันที่เรื่องนั้น เกิดขึ้น
เอาล่ะ กลับมาพูดเรื่องหมากัน
เราจะตั้งชื่อหมามหัศจรรย์ตัวนี้ว่าอะไรกันดี
- หนูคิดว่าไงจ๊ะ - ดั๊กครับ
ดั๊กเหรอ ได้สิ
ไหนดูซิ... มาหารูปมันกัน
โอเค คำถามของครูวันนี้ก็คือ ใครมีสัตว์เลี้ยงที่บ้านบ้างจ๊ะ
- ผมเลี้ยงรอตต์ไวเลอร์ครับ - รอตต์ไวเลอร์เหรอ ยอดเลย
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
มองแม่ไว้นะรอนนี่ มองแม่ไว้
ไม่เป็นไรนะ
"10 ปีต่อมา"
- อรุณสวัสดิ์ลูก - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ขอบคุณค่ะแม่
ไม่มีทฤษฎีอะไรที่มารับรอง พวกกลุ่มผู้แสวงความจริงทั้งนั้น
ข้อเท็จจริงที่ คณะกรรมการเฉพาะกิจของรัฐสภาตรวจพบนั้น...
ได้รับการยืนยันความถูกต้อง โดยหน่วยสอบสวนอิสระ
ส่วนรายงานว่ามีการพบวิญญาณรายใหม่ๆนั้น ไม่เป็นความจริง
หนูคุยกับเจนีน เธอบอกว่าเจอตัวใหม่บนรถบัส
นี่เราต้องคุยเรื่องพวกนี้กันทุกเช้าเหรอลูก
เรื่องพวกนี้
- อย่าโมโหสิ - หนูไม่ได้โมโห
แต่แม่ก็พูดอย่างนี้ทุกที...
แม่เอาแต่ทำเหมือนว่าพ่อ...
พ่อไม่อยู่ตรงนี้...
หนูจะไปโรงเรียนแล้ว
ขอบคุณสำหรับอาหารเช้า
นี่แหละชีวิตฉัน
ชีวิตของเราทุกคนตั้งแต่เรื่องนั้นเกิดขึ้น
เหตุการณ์นั้นพรากคนที่เรารักไป แต่ก็เหลือบางส่วนของพวกเขาไว้
เศษเสี้ยวของวิญญาณ
เราต่างก็เห็นพวกเขา า
ทุกวัน
ทุกที่
เหมือนเราเดินอยู่ในบ้านผีสิง
...แต่จริงๆ คือทั้งโลกที่ถูกผีสิง
จีเวลซิตี้รัฐอิลลินอยส์
เมืองของเราอยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุ แค่15ไมล์
วันนั้นห้องแล็บของรัฐบาลเกิดระเบิดขึ้น
รายงานเบื้องต้นแจ้งว่ามีเหตุระเบิด ที่ห้องแล็บแอชเบิร์น
โดยมีต้นกำเนิดจากเครื่องชนอนุภาคขนาดใหญ่
ของโครงการวิจัยชิ้นหนึ่ง
ที่นำทีมโดยนักฟิสิกส์ชื่อดัง ดร.มาร์ติน สไตเนอร์
คลื่นพลังงานที่ระเบิดออกมา ไม่ได้ทำลายอาคารรอบๆ...
แต่ผู้คนที่อยู่ตรงนั้น...
ไม่ได้โชคดีเหมือนตึก...
แต่สิ่งที่ทุกคนรู้คือ เราไม่สามารถกลับไปได้แล้ว...
ไม่สามารถกลับไปสู่โลก สมัยก่อนที่จะมีเขตหวงห้าม...
โลกที่ทุกบ้านไม่ต้องมี ห้องหลบภัย
โลกที่พวกวัยรุ่นที่ชอบทำเหมือนคนอื่นไม่มีตัวตน...
ยังมีตัวตนอยู่จริงๆ
โลกก่อนที่ทุกสิ่งจะเป็นแบบนี้
- โลกก่อนที่.. - ผี
ผีดิบ วิญญาณ
เศษเสี้ยววิญญาณ หรือที่วัยรุ่น เรียกกันว่า เศษเสี้ยว
- มีอะไรอีก - ผีตุ้งแช่
ผีตุ้งแช่ ใช่เลย
พวกตุ้งแช่นี่แหละ ครูตกใจทุกที
ครูเขาโคตรเท่เลย
มาเข้าเรื่องกัน...
คุณแทรนโทโล
ทำผมหล่อขนาดนั้นแต่ทำไมดูเกร็งจัง
แปลกนะ ครูเชื่อว่าคุณน่าจะอ่าน...
เรื่องกฎแห่งเศษเสี้ยววิญญาณมาแล้ว ไหนโชว์ของหน่อย พ่อเจมส์ ดีน
ไอ้ขี้แพ้...
กฎข้อที่หนึ่ง พวกเขาไม่มีความรู้สึก
พวกเขาไม่ใช่สิ่งมีชีวิต ที่มีสติสัมปชัญญะ
เป็นแค่ภาพสะท้อนของอดีต เหมือนภาพโฮโลแกรม
ดีมาก ข้อที่สองล่ะ คุณแม็คนัลตี้
พวกเขาเปลี่ยนลักษณะที่ปรากฏไม่ได้ค่ะ
นั่นแหละ
เวลาเศษเสี้ยวปรากฏตัว พวกเขาจะทำสิ่งเดิมๆ ณ เวลาเดิม ทุกครั้ง
เหมือนม้วนฟิล์มที่ฉายซ้ำไปซ้ำมา
มันเป็นวังวน
อาจจะห้าวินาที หรือห้านาที
แต่มันจะไม่เปลี่ยน สิ่งที่เกิดจะซ้ำเดิมเสมอ
เอาล่ะ สำหรับข้อใหญ่สุด
กฎข้อที่สาม คุณคอลเดอร์
รบกวนสนใจชั้นเรียนสักแป๊บหนึ่งนะ
กฎข้อสาม
พวกเขาไม่มีผลกระทบกับโลกของเรา
เยี่ยมมาก เวโรนิกา คอลเดอร์
ปรากฏการณ์เศษเสี้ยวอาจมีหลากหลายรูปแบบ
ของคนหนึ่งอาจเป็นตอนมีชีวิต อีกคนเป็นตอนตาย
แต่ไม่ว่าอย่างไร พวกเขาไม่มีความคิด...
เปลี่ยนภาพปรากฏไม่ได้ และสัมผัสเราไมได้
ถ้างั้นทำไมพวกผี... เศษเสี้ยว...
ไม่ได้มีแค่คนที่ตายในเหตุการณ์นั้นล่ะคะ
ยังมีอีกหลายสิ่งที่เรายังไม่เข้าใจนะ
แต่ที่เดาได้ตอนนี้ก็คือ พวกเขามักจะมุ่งไปยัง สถานที่ที่สำคัญต่อจิตใจมากที่สุด
มีหลักฐานที่บอกว่า เศษเสี้ยววิญญาณ อยู่กับมนุษย์เราเสมอมา
ทั้งที่ฮิโรชิม่า นางาซากิ เชอร์โนบิล
แต่สำหรับเหตุการณ์เหล่านี้...
พอเวลาผ่านไปนานพอ คนก็พบเศษเสี้ยวน้อยลงเรื่อยๆ
ดังนั้นข้อสันนิษฐานก็คือ ที่นี่ก็จะเป็นเช่นกัน
เมื่อเวลาผ่านไปนานพอ...
ครูเห็นใครบางคนทำหน้าสงสัย
คุณคอลเดอร์ ถามมาได้เลย
หนูแค่คิดว่า ถ้าที่ครูพูดเป็นจริง
ทำไมหนูกลับรู้สึกว่าพวกเขามีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
คุณมีหลักฐานอะไรมารองรับเรื่องนี้ไหม
นักเรียนคนนั้นไงคะ
นี่ อีกอาทิตย์เดียวก็วันเกิดแกแล้วนะ
ฉันว่าเราน่าจะปลดปล่อยกันหน่อย ไปปาร์ตี้กัน...
คุณหนูคอลเดอร์
ขอคุยด้วยหน่อยสิ
เกรดซี...
นี่มันไม่ใช่คุณเลยนะ
ปกติคุณต้องใส่เสื้อฮู้ด นั่งหน้าบึ้ง แล้วจบที่เกรดเอนี่
คุยกับครูได้นะ เกิดอะไรขึ้น
นี่ลูกสาวครูเหรอคะ
ใช่ นางฟ้าของครู โตไวเหมือนโกหกเลย
ตอนนี้ก็โตเท่าคุณนี่แหละ เดี๋ยวนะ...
ให้ตายเถอะ นี่คุณหาเรื่องคุย เพื่อเบี่ยงประเด็นครูเหรอ
- หนูเปล่านะ - อย่ามาใช้ไม้ตายครูสิ
ขโมยกันดื้อๆ งี้ได้ไง ไปคิดทริกมาเองสิ
รอนนี่ มีสมาธิเข้าไว้นะ
ครูรู้ว่าเธอเก่ง เราต้องช่วยกันนะ
โอเคค่ะ
เอานี่ไป
ของขวัญวันเกิดล่วงหน้า
ขอบคุณค่ะ
อ้อ รอนนี่ อีกเรื่องหนึ่ง
- ถ้ามีเรื่องหนักใจ... - คุยกับครูได้เสมอใช่ไหมคะ
แหม ตอนแรกจะบอกให้ไปหาครูคนอื่น
แต่ไหนๆ แล้วก็... ได้ คุยกับครูนี่แหละ
เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ ครูบิทเนอร์
ฉันยังไม่ได้บอกยัยนั่นว่ามันดูอ้วนนะ แต่มันก็อ้วนจริงๆ
ทำไมไม่เข้าใจกันสักทีว่า เสื้อเอวลอยกับยีนส์เอวต่ำมันใส่ด้วยกันไม่ได้
แกคิดอะไรกับพ่อเด็กผีนั่นเหรอ
เด็กผี
เคิร์กไง ดูหมกมุ่นแต่เรื่องเศษเสี้ยว
ได้ข่าวว่าโดนไล่ออกจากโรงเรียนเก่า แถมต้องเข้าโรงพยาบาลบ้า
ว่ากันว่าก่อเรื่องอย่างหนักเลย
แบบว่าเข้าขั้นเลวอ่ะ
ทำไมผู้ชายหล่อๆ ชอบเป็นโรคจิตนะ...
ปล่อยมือได้แล้วรอนนี่
ลองปล่อยมือดูสิลูก
ลูกทำได้
ได้แล้ว
ทำได้แล้วลูก
นั่นแหละ นั่นแหละ
โอเควนกลับมาลูก
พ่ออยู่ตรงนี้
ลูกไม่ต้องกลัวอะไรเลย
มาเร็วลูก
มาเลย พ่ออยู่นี่
พ่อรับหนูเอง
ถ้าลูกต้องการพ่อ พ่ออยู่ตรงนี้เสมอนะรอนนี่
อยู่ตรงนี้เสมอ
พร้อมไหม ไปเลยลูก
รอน
"หนีไป"
เอาล่ะ ทุกคน ฟังนะ
ขอให้ทุกคนเขียนบทความวิจัยในหัวข้อ...
ให้จับกลุ่มเป็นคู่...
ข้อสำคัญก็คือ...
ครูบิทเนอร์คะ...
รอนนี่ หูแก...
อุ้ย ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไร คอลเดอร์ หูคุณเป็นไงบ้าง
- ไม่เป็นอะไรมากค่ะ - ดีแล้ว
เพิ่งรู้ตัวว่าฉันเป็นครูที่ดี...
...ก็ตอนที่นักเรียนตั้งใจฟังจนหูเลือดไหลนี่แหละ
เดี๋ยวค่ะ ครูบิทเนอร์
หนูมีเรื่องสำคัญอยากถามค่ะ
คาบสุดท้ายของวันศุกร์เนี่ยนะ มีอะไรสำคัญด้วยเหรอ
เรื่องเศษเสี้ยววิญญาณน่ะค่ะ
เกี่ยวกับรายงานที่ครูให้ทำหรือเปล่า
โอเค รู้ใช่ไหมบ้านครูอยู่ไหน ใกล้ๆ บ้านเก่าพวกริชาร์ด
ค่ะ
วันนี้ครูมีสอนที่บ้าน มีเวลาว่างอยู่บ้าง หลังคาบสุดท้าย
ห้าโมงครึ่ง อย่ามาสายล่ะ
จำที่คุยกันไว้นะ ปัญหาเรื่องความใส่ใจของคุณน่ะ
ตั้งใจเขียนย่อหน้าสุดท้ายหน่อยนะ มันจะออกมาดีแน่
ครูเชื่ออย่างนั้น
เข้ามาสิ รอนนี่ เธอตรงเวลาดีมากเลย
ที่นี่ไม่ต่างจากโรงพยาบาลบ้าหรอก อีวา
ไม่หรอกค่ะ บ้านครูสวยมากเลย
ขอบใจนะ
ตอนนี้บ้านครูรกหน่อยนะ ขึ้นมาก่อนสิ
เดี๋ยวขอเก็บนี่ไปก่อน... อีวา
อีวา
อีวา ทำการบ้านให้เสร็จ เดี๋ยวนี้
เดี๋ยวพ่อเสร็จตรงนี้แล้วจะไปตรวจ พ่อไม่ได้พูดเล่นนะ
ไม่กอด ไม่ทักอะไรเลย
ตอนเธอโตเป็นวัยรุ่นนี่ อยู่ๆ ก็เลิกกอดพ่อเลยไหม
มันเป็นกฎของวัยรุ่นหรือไง
หนูก็ไม่รู้สิ...
ครูขอโทษ รอนนี่
ไม่เป็นไรค่ะ
ถ้างั้น นอกจากช่วยทำให้เธอรู้สึกแย่...
ครูจะช่วยอะไรได้บ้าง
สมมุตินะคะ... ผีหรือเศษเสี้ยวเนี่ย สามารถสื่อสารกับคนได้ไหมคะ
ผีตัวนี้จะพูดว่าอะไรล่ะ
เขาไม่ได้พูดอะไรค่ะ
- ก็เธอบอกว่าเขาพูด - หนูบอกว่าเขาสื่อสาร
ยังไง ส่งสแน็ปแชทมาหาเหรอ
ครูอุตส่าห์รู้จักสแน็ปแชท จะไม่ชมหน่อยเหรอ
เจ๋งมากค่ะครูบิทเนอร์
- ขอบคุณ - คือตอนนั้นหนูอาบน้ำอยู่
เขาอยู่ในห้องน้ำเหรอ
ค่ะ เขาอยู่ตรงอ่างล้างหน้า จากนั่นหนูก็ลื่น
- ล้ม หัวโขกพื้น - เพราะหัวโขกนี่เอง
ไม่ได้แรงขนาดนั้นนะคะ
แรงพอที่ทำให้หูเลือดออกกลางคลาสครูไง
เธอเคยสมองกระทบกระเทือนหรือเปล่า
หนูรู้น่าว่าเห็นอะไร
เศษเสี้ยววิญญาณสื่อสารกับเราไม่ได้ รอนนี่
พวกเขาเป็นแค่...
สิ่งที่หลงเหลืออยู่
เป็นแค่สิ่งเตือนใจ ทั้งเรื่องที่เราอยากจำ และเรื่องที่อยากลืม
แต่ที่สุดแล้วมันก็แค่นั้น
แต่ในกฎบอกว่า...
ครูเข้าใจ ว่าเธอคิดว่าเธอเห็นอะไร แต่มันเป็นไปไม่ได้จริงๆ
เธอตามฉันมาทำไม
บ้าเอ๊ย หวัดดี เอ่อ...
คือฉัน...
คืองี้ ฉันเจอเศษเสี้ยววิญญาณ ในห้องน้ำที่บ้านเมื่อวานนี้ แล้ว...
ฉันไม่เคยเจอเขามาก่อน เป็นตัวใหม่
ตามฉันมา
ไม่ ฉันไม่เข้าไปหรอก
นี่ เธอตามฉันมาเองนะ
เคิร์ก
เตรียมตัวนะ
เตรียมอะไร
เอาล่ะ เริ่มนับเลย นับเร็ว
มันเยอะมาก ฉันนับไม่ทัน
ให้ตายเถอะ...
เมื่อเดือนที่แล้วมี 16 ตัว
เฮ้
เดี๋ยวก่อน เธอเป็นพวกแสวงความจริงเหรอ
ฉันก็แค่สงสัยมากกว่าคนอื่น
เหมือนเธอแหละ ฉันเห็นเธอในห้องเรียน
เธอตื่นตัวอยู่ตลอด
โอเค งั้นก็ช่วยฉันหน่อยสิ
ช่วยฉันหาคำตอบว่า เศษเสี้ยวคนนั้นคือใคร
ไม่อ่ะ ขอบคุณ ฉันไม่ยุ่งดีกว่า
รายงานส่งครูบิทเนอร์...
เธอต้องมีคู่ใช่ไหม
ช่วยฉันเรื่องนี้ แล้วฉันจะเขียนรายงาน ของคู่เราเอง ได้โปรดเถอะ
วิญญาณคนนี้ ทำไมเธอถึงสนใจเขา
เขาพิเศษกว่าคนอื่นตรงไหน
ฉันว่าเขาอยากทำร้ายฉัน
ขอบคุณค่ะ
เอาล่ะ เราต้องหาคำตอบว่า เขาเป็นใคร หรือเคยเป็นใคร
ขอโทษค่ะ
โอเค งั้นฉันว่าเราถ่ายรูปไบรอันมา
- แล้วก็เสิร์ชกูเกิล... - เธอว่าอะไรนะ
เธอเรียกเศษเสี้ยวว่าไบรอัน ทำไมเรียกงั้น
ฉันก็ไม่รู้
อยู่ๆ มันก็แล่นเข้ามาในหัวมั้ง
มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น
เราใช้กล้องธรรมดาถ่ายเศษเสี้ยวไม่ได้
ต้องใช้เลนส์สำหรับกล้องดูดาว ราคาเป็นล้านๆ
งั้นก็ต้องด้นสดแล้วล่ะ
แชนด์เลอร์ เดกเคิร์ท ตกหลุมรักฉันมาตั้งแต่ ม.1 เขาช่วยเราแน่
ยังไม่หมดรักแฮะ
ในทางทฤษฎีแล้ว เราสามารถจำลอง บรรยากาศสำหรับกล้องสเปกโทรกราฟ...
- จากนั้นก็ถ่ายภาพให้ติดวิญญาณได้ - เยี่ยม
ฉันสอนเธอได้ แต่ก็ขออะไรตอบแทนหน่อย
อะไรล่ะ
- ขอเดทวันนึง - ไม่
บอกคนอื่นว่าเรานอนด้วยกันแล้ว
- ได้ - ไม่
เอาล่ะ เธอต้องใช้ของสองสามอย่างนะ...
ไฟแบล็คไลท์ เครื่องฟอกอากาศ
อ้อ แล้วก็อาจจะต้องขโมยบางอย่าง จากตู้ในห้องเคมีด้วย
โดยพื้นฐานแล้ว สเปกโทรกราฟ จะสร้างชั้นบรรยากาศที่อัดแน่น
เต็มไปด้วยอนุภาคที่จะทำให้ เราสามารถถ่ายภาพวิญญาณ ลงบนฟิล์มได้
เบาๆ แม่ฉันหลับอยู่
เครื่องฟอกอากาศส่วนใหญ่ จะสร้างไอออนประจุลบ
ขดลวดของมันจะสร้างโมเลกุลแก๊ส ที่มีประจุลบ...
ไปจับกับสิ่งสกปรกในอากาศ แล้วดึงเข้ามาไว้กับไส้กรอง
เราจะทำกลับด้านกัน
โดยการปล่อยอนุภาคไปในอากาศ ทำให้ห้องน้ำเต็มไปด้วยประจุ
โดยเทคนิคแล้ว เศษเสี้ยววิญญาณ เป็นธาตุฟอสฟอรัส...
เมื่อโดนรังสี พวกเขาจะปล่อยแสงที่เรามองไม่เห็นออกมา
ดังนั้นการจะทำให้กระบวนการของแสงครบถ้วน เพื่อให้กล้องถ่ายไว้ได้
เราก็จะส่องแบล็คไลท์ไปที่พวกเขา
จากนั้นก็เล็ง แล้วถ่าย
เธอยังไม่เจอไบรอันอีก ตั้งแต่เช้าวันนั้นใช่ไหม
เขาคงไม่มาแล้วมั้ง
ไม่หรอก เดี๋ยวก็มา
เเม่
เคิร์ก เคิร์ก
ฉันเห็นผู้ชายคนนึง เขาหายตัวหรือไม่ก็วิ่งหนีไป
- ฉันไม่แน่ใจเหมือนกัน - ใจเย็นๆ นะ ใจเย็นก่อน เธอรออยู่นี่นะ
มีอะไรที่ฉันใช้เป็นอาวุธได้ไหม
ฉันบอกให้เธอรอไง
เออ รู้แล้วน่า
ตามใจ อยู่ข้างหลังฉันไว้แล้วกัน
ไม่นะ
- นี่ใครกัน - เอ่อ...
เขาชื่อเคิร์ก เคิร์ก นี่แม่ฉัน
- แม่คะ นี่เคิร์ก - หวัดดีครับ
เราทำรายงานที่โรงเรียนคู่กัน ขอโทษที่หนูไม่ได้บอกก่อน
ลูกเป็นอะไรไหม เจ็บหรือเปล่า
- หนูไม่เป็นไรค่ะ แม่ล่ะ - แม่โอเค
แม่ได้ยินเสียงแปลกๆ ข้างล่าง แม่กลัวมากเลย
เธอพอเห็นไหมว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตายังไง
ไม่ มันมืด
อาจจะเป็นวิญญาณก็ได้
ไบรอัน
อาจจะใช่ แต่ฉันก็ไม่แน่ใจ...
ไม่ใช่ รอนนี่ ตอนนี้หกโมงครึ่ง เวลาของไบรอัน
อะไรนะ ใครนะ
- มีคนบุกเข้ามาในบ้าน แม่เรียกตำรวจทีค่ะ - อะไรนะ
แจ้งตำรวจเลยค่ะแม่
- เคิร์ก - มันไม่ยอมติด...
- เคิร์ก - รอเดี๋ยว แบบนี้น่าจะได้
รายงานครั้งนี้ต้องให้ฉันช่วยจริงๆ นะเนี่ย
เล็ง แล้วถ่าย
คราวที่แล้วไม่ได้เป็นแบบนี้
รอนนี่
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไบรอัน...
...เขาเป็นฆาตกร รอนนี่
ฉันเสิร์ชรูปเขาในเน็ต
แล้วก็เจอนี่...
สัปดาห์หน้าจะครบรอบสี่ปี นับจากวันที่แมรี่ ลูกสาวของคุณแม่อธิการเกรียร์ ถูกลักพาตัวไป
ศพของเธอถูกพบในทะเลสาบ
นี่คือภาพของเธอก่อนจะถูกลักพาตัว
แมรี่ เกรียร์ ลูกสาวของคุณแม่อธิการ
เธอกลัวว่าเขาจะทำร้ายเธอใช่ไหม เธออาจจะคิดถูกก็ได้
ท่านอยู่นั่นไง
"อาเธอร์ เลน"
พวกคุณอยากรู้อะไร เกี่ยวกับคนที่ฆ่าลูกของแม่เหรอ
ท่านรู้ชื่อเขาไหมคะ
ไม่
แต่ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร แม่ก็รู้ว่าเขาแอบสะกดรอยตามลูกแม่
ตามไปที่มหาวิทยาลัย
เขาไปหาเธอที่นั่น
ลูกแม่ทะเลาะกับเขาเรื่องอะไรสักอย่าง
หยุดก่อน ฟังนะแมรี่
สุดท้ายเขาก็หลอกล่อลูกแม่ให้ยอมไปกับเขาได้
ลูกแม่ถูกพบว่าอยู่กับเขาเป็นคนสุดท้าย ก่อนที่...
ตำรวจเจอร่างเขาที่โรงแรมแถวๆนั้น...
...หลังจากที่พบศพแมรี่ได้หนึ่งวัน
เอาละเรารู้จัก แมรี่ เกรียร์แล้ว...
ส่วนชายปริศนาคนนี้ คนที่ลักพาตัวเธอ...
รัดคอเธอ...
...จากนั้นก็ฆ่าเธอทิ้ง
เพื่ออะไร
เขารู้จักเธอได้ยังไง แล้วเธอรู้จักเขาหรือเปล่า
เขาไม่ใช่คนแถวนี้แน่ๆ
ถ้าเป็นคนที่นี่ก็แปลก เพราะเมืองนี้ไม่ได้ใหญ่...
มันต้องมีคนรู้จักเขาบ้างแหละ แต่ไม่ใช่ เพราะงั้นเธอคงไม่รู้จักเขา
แต่เขารู้จักฉัน แถมรู้จักแมรี่ด้วย
เป็นไปได้ไง เราต้องพลาดอะไรไปแน่ๆ
นั่นสิ
เดี๋ยวนะ ทำไมแต่ละข่าว อายุแมรี่ไม่ตรงกันเลย
ขอฉันดูหน่อย
เพราะนี่ไง
เธอหายไปก่อนวันเกิดวันนึง
อายุในแต่ละข่าวเลยต่างกัน
กว่าจะเจอศพก็หลังวันเกิดไปแล้ว
ในทางเทคนิคก็นับว่าแก่ขึ้นปีนึง
แมรี่ เกรียร์ เกิดวันที่ 29 กุมภาพันธ์
วันอธิกวาร...
แล้วไง...
วันเกิดฉันด้วย...
อีกห้านาทีจะปิดแล้วนะ
ไปกันเถอะ
รอนนี่...
ฉันไม่รู้ตัวเลยว่าเขียนลงไป...
คุณเลน...
ครูได้รับโทรศัพท์จากคุณแม่อธิการเกรียร์...
ว่ามีนักเรียนจากจีเวล ซิตี้ ไปรบกวนท่านเรื่องคดีฆาตกรรมลูกสาวท่าน
มีอะไรจะอธิบายกับครูไหม
ผมไปทำรายงานครับ
ถ้าครูพักการเรียนคุณ คุณยิ้มไม่ออกแน่ คุณเลน
บอกเหตุผลจริงๆ มา ว่าไปก่อกวนท่านทำไม
ไม่อยากเชื่อเลยว่าแกจะลากฉันมาที่นี่
ฉันต้องทำ เดี๋ยวนี้ฉันแทบไม่ได้เจอแกเลย
อุ๊ยคุณพระ...
แฟนฉันมาแล้ว
แล้วแฟนแกล่ะ
เขาไม่ใช่แฟนฉัน
แถมที่นี่ก็... คงไม่ใช่แนวเคิร์กเขาหรอก
อ๋อ ไม่ใช่แนว...
แล้วเคิร์กนี่แนวไหน
เขาชอบทำอะไร
เขาก็คนธรรมดาแหละมั้ง
โอเค เคิร์ก เลน เป็นคนธรรมดา
ข่าวใหม่เลยนะเนี่ย
เยี่ยมเลย
เขาไม่ได้เลวร้ายอะไร
แค่ไม่เหมือนใคร
โอเค ฉันก็แค่จะบอกว่า...
มันต้องมีเหตุสิ คนถึงมองเขาแปลกน่ะ
ก็นะ... อย่ามองแค่ภายนอกสิ
มีอะไรเหรอ
เดี๋ยวมานะ ไปเข้าห้องน้ำก่อน
ขอโทษนะคะ
ขอโทษค่ะ
โทษที
ขอโทษค่ะ
รอนนี่
รายงานเบื้องต้นแจ้งว่าอาจารย์ใหญ่ปาสคาเทลลี แห่งโรงเรียนมัธยมจีเวลไฮ...
ฆ่าตัวตาย
ผู้คนในโรงเรียนต่างก็ใจสลาย
ตำรวจกำลังสอบสวนหาข้อเท็จจริง
ทำไมไม่รับโทรศัพท์
ฉันชาร์จแบตอยู่ นายมีอะไร
รอนนี่ ฉันบอกเขาไป
ฉันบอกปาสคาเทลลีเรื่องเกรียร์
เขาบอกเขาจะลองสืบดู จากนั้นเขาก็ตาย
ไหนข่าวบอกว่าฆ่าตัวตายไง
ไม่ รอนนี่ ฟังนะ เพราะเขารู้เรื่องนี้ ถึงตาย
ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอยู่แน่ๆ
เขาตายเพราะฉันบอกเขา
ไม่เอาน่า เคิร์ก เราจะไปรู้ได้ไง
แล้วก็ ถ้าสงสัย ฉันยังหาอีกข้างไม่เจอนะ...
หลังจากที่เธอจะเอามันไปฟาดแม่ฉันน่ะ
อ้อ ฉันขอโทษนะ
จะว่าไป เท้าเธอใหญ่มากเลยนะเนี่ย
จริงๆ นั่นสเก็ตของพ่อฉันน่ะ
ฉันขอโทษ ปกติฉันไม่ได้เป็นแบบนี้นะ
เป็นแบบนี้อาจจะดีกว่าก็ได้
ตอนพ่อฉันตาย ฉันไม่ได้ร้องไห้เลย
ไม่แม้แต่ครั้งเดียว
ความทรงจำครั้งสุดท้ายกับพ่อคืออะไร เรื่องดีๆ ใช่ไหม
เช้าวันนั้น ฉันตะคอกใส่พ่อ
ฉันกำลังโมโห
โมโหเรื่องอะไรก็ไม่รู้
งี่เง่ามาก ตอนนั้นแค่หกขวบ
แล้ว...
ฉันบอกพ่อว่า ฉันไม่รักพ่อแล้ว
ทุกๆเช้าก็เหมือนเดิม
บ๊ายบายค่ะ
พ่อก็จะส่ายหัวแล้วพูดแค่ว่า ไว้เจอกัน
แล้วก็นั่งรถไฟไปทำงาน
ยกเว้นจะเป็นแบบวันนั้น ซึ่งพ่อไปสาย...
สายเพราะฉัน
เขาก็เลยขับรถไป
ถ้าวันนั้นพ่อนั่งรถไฟไป
รถไฟก็จะไปทางตะวันออก แล้วพ่อก็จะไม่เป็นไร
เพราะคลื่นพลังงานลามไปไม่ถึง
แต่พ่อก็...
..ขับรถขึ้นทางด่วนไป
มันเป็น...
ความผิดของฉันทั้งหมด
ทุกคนพยายามบอกฉันว่าฉันไม่ผิด
บอกว่าพ่อถึงคราวไป ว่าเป็นดวงของพ่อ...
แต่มันไม่ใช่
เชื่อไหมฉันไม่เคยไปเยี่ยมหลุมศพพ่อเลย
แม้แต่ครั้งเดียว
ดูสิฉันทุเรศแค่ไหน
เห็นนี่ไหม
เธอรู้ไหม ทำไมฉันถึงตามหาเศษเสี้ยววิญญาณ
อยากรู้ว่าทำไมพวกเขาถึงปรากฏตัวใช่ไหม
ไม่ใช่ ฉันอยากรู้ว่าทำไมพ่อฉันไม่ปรากฏตัว
ทุกวัน วิญญาณพวกนี้จะมา...
แต่พ่อไม่มา...
ไม่เคยเลย
ทุกวันฉันได้แต่หวังว่าจะเจอเขาที่หัวมุมตรงนั้น แล้วฉันจะเข้าใจทุกอย่างได้
แต่มันไม่เคยเกิดขึ้นเลย
นี่แหละที่ฉันกลัวที่สุด
การที่...
พ่อตายไป แล้วฉันยังอยู่แบบนี้ ถ้าสุดท้ายแล้วมันไร้ความหมาย
เพราะงั้นฉันถึงยังตามหาเขาอยู่
รอน
คะ เเม่
รอน
มันดึกแล้วนะ ถนนก็เริ่มเป็นน้ำแข็งแล้ว
แม่ว่าให้เคิร์กค้างที่นี่ก็ได้
แม่จัดเตียงโซฟาให้แล้ว
ฝันดี
ไม่เป็นไรนะลูก
รอนนี่
เกิดอะไรขึ้นลูก
ไม่มีอะไรค่ะ หนูฝันร้ายเฉยๆ
ทำไมหน้าต่างเปิดอยู่ล่ะลูก
ดาร์กเนส ฟอลส์หมายความว่าอะไร
อะไรนะคะ
ก่อนลูกจะตื่น ลูกพูดคำนี้
พูดซ้ำๆ วนไปวนมา ดาร์กเนส ฟอลส์
ไม่รู้สิ
ลงมาได้แล้ว อาหารเช้าจะเย็นหมด
ปิดหน้าต่างด้วย
อรุณสวัสดิ์
หวัดดี
ขอบคุณครับ
อ้อ รอนนี่ แม่จะบอกว่า
บริษัทที่โอเวอร์ตันโทรมา
เขาเรียกแม่ไปสัมภาษณ์
วันที่ 28 แม่อาจจะต้องค้างคืนที่นั่น
ไม่ได้อยู่วันเกิดหนูสินะ
บ่ายๆ แม่จะกลับมา
อยากไปทำอะไร ก็ยังไปได้ โอเค
โอเคค่ะ
มีอะไรเหรอ
นั่นที่นั่งพ่อฉัน
- ฉันขอโทษ - ไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไรหรอก - ฉันไม่รู้จริงๆ เดี๋ยวฉัน...
- นั่งเถอะ - เอ่อ...
ไม่เป็นไรจริง ก็แค่...
ไปนั่งตรงนั้นแล้วกัน
ฉันเหนื่อยจัง
นอนโซฟาเป็นไงบ้าง
นายนอนหลับไหม ฉันไม่หลับเลย
ฉันเหนื่อยมากจริงๆ
ฉันฝันร้าย เห็นไบรอัน
รอนนี่ รอนนี่...
เธอบอกว่าพ่อเธอเสีย ตอนเหตุการณ์นั้นเมื่อ 10 ปีก่อนใช่ไหม
ใช่
ดูวันที่บนหนังสือพิมพ์สิ มันย้อนไปแปดปีเอง
อะไรนะ
เป็นไปได้ยังไง
เอาปากกามาเร็ว
ได้
- เหลือเวลาเท่าไหร่ - ใกล้แล้ว
หมดเวลา
โอเค บางทีภาพมันอาจจะเปลี่ยน
หรืออาจจะเป็นอย่างนั้นมาตลอด แล้วเธออาจจะไม่ทันสังเกต
แต่ไม่ว่ายังไง ฉันแน่ใจว่าพ่อพยายามเตือนเธออยู่
โอเค
ฉันเจออีกข่าวนึง เรื่องแปดปีก่อน
เอ็มม่า ชอว์ หายตัวไปวันที่ 29 วันอธิกวาร
ตำรวจไม่พบฆาตกร
ต่างเชื่อว่าเหตุการณ์มีส่วนเชื่อมโยง กับการหายไปของหญิงสาวในอีกเมือง
ชื่อแคลร์ ไวท์ ซึ่งเสียชีวิต เมื่อวันที่ 28 กุมภาฯ ปีก่อนหน้า
พวกเธอมีญาติที่ยังอยู่บ้างไหม
เอ่อ... ไม่
ครอบครัวของเอ็มม่า ชอว์ ย้ายหนีไป
...แต่พี่สาวของแคลร์ ไวท์ ยังอยู่ที่ออโรรา
แคลร์มีแฟน ชื่อไบรอัน
- นามสกุลล่ะ - ฉันไม่รู้
ฉันกับแคลร์ ไม่ค่อยสนิทกันอยู่แล้ว
ยังไงก็เถอะ
เธอหลงเขามาก
ย้ายไปชิคาโก เพื่อไปอยู่กับเขา หลังคบกันไม่กี่เดือน
ฉันว่าทุกอย่างมันเร็วเกินไป แต่แคลร์ก็เป็นแบบนี้แหละ
ตำรวจพบศพเธอที่ไหน
อยากเห็นภาพเธอตายไหม
ฉันให้ที่อยู่ได้ แต่คิดให้ดีนะก่อนจะไป
- ทำไมล่ะ - เพราะมันอยู่ในเขตหวงห้าม
นี่คือการประกาศฉุกเฉิน
คุณกำลังเข้าพื้นที่หวงห้าม
อนุญาตให้เข้าได้เฉพาะ เจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐเท่านั้น
กรุณากลับรถเดี๋ยวนี้ และไปที่ด่านตรวจที่ใกล้ที่สุด
นี่คือการประกาศฉุกเฉิน
คุณกำลังเข้าพื้นที่หวงห้าม
อนุญาตให้เข้าได้เฉพาะ เจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐเท่านั้น
กรุณากลับรถเดี๋ยวนี้ และไปที่ด่านตรวจที่ใกล้ที่สุด
นี่คือการประกาศฉุกเฉิน
คุณกำลังเข้าพื้นที่หวงห้าม
เธอรู้ใช่ไหม ว่าเราไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ รอนนี่
นายจะมาด้วยไหม
ในฝันของฉัน
ฉันพูดซ้ำๆ ว่า
ดาร์กเนส ฟอลส์
มาเร็ว ไปกันได้แล้ว
เร็ว
อ่านไม่ออกรึไง
ไม่เอาน่า มันไม่มีไฟฟ้าหรอก ขู่ให้กลัวเท่านั้นแหละ
หวังว่านะ
หวังว่าไม่โดน...
หวังว่า...
เห็นไหม
ฉันมีคีมตัดลวดอยู่
- นายพกคีมตัดลวดทำไม - อย่าถามน่า
นี่ทุกคนคือ...
ใช่
พวกเขาไม่หายไปด้วยซ้ำ
เป็นไปได้ไง
พลังงานที่ทำให้เกิดเศษเสี้ยววิญญาณที่นี่ รุนแรงที่สุดไง
เพราะมันใกล้จุดเกิดเหตุที่สุด
ทำให้พวกเขาปรากฏตัวได้ต่อเนื่อง
พวกเขาไม่ได้ฉายภาพของแค่ช่วงเวลาเดียว แต่ฉายเป็นวัน หรือสัปดาห์
บางคนอาจฉายทั้งชีวิตก็ได้
ไปกันต่อเถอะ
ไปกันดีกว่าเพื่อน
คนพื้นที่ ไม่ใช่วิญญาณ
- รอนนี่ ทำตามที่ฉันบอกนะ - อะไรกัน
อย่าพูดอะไรทั้งนั้น
เฮ้ย
ดูนี่สิ
คู่นี้หน้าใหม่ว่ะ
เออ แล้วไง ฉันก็เห็นหน้าใหม่ทุกวันแหละ
ไปกันเถอะ
ไม่เอาน่า ไปกันเร็ว
ต้องจูบด้วยเหรอ ถึงจะได้ผล
อาจจะไม่ต้องมั้ง ไปกันเถอะ
นี่คือที่อยู่ที่เธอให้มา
รอนนี่ นี่มันห้องแล็บ
นี่แหละจุดเกิดเหตุ
พวกเธอมาดูผีเหรอ
ที่นี่มีผีทุกแบบเลยแหละ
มีคนบอกว่า เรามาดูการตายของผู้หญิงคนนึง ได้ที่นี่
เงินล่ะ
หาไม่ยาก
เดินไปด้านหลัง แล้วลงบันไดไป
ขอให้สนุกนะ
พวกเพี้ยน
โอ้โห
ฉันไม่เข้าใจเลย นึกว่าที่นี่เป็นห้องแล็บซะอีก
พวกนี้อาจจะเป็นวิญญาณ ตั้งแต่สมัยก่อนจะมีห้องแล็บ
ในไฟไหม้ครั้งใหญ่ที่ชิคาโก คนพากันโดดหนีจากหลังคา
ที่นี่อาจจะเคยเป็นโรงอาบน้ำ
แล้วก็โรงพยาบาลในช่วงสงคราม
แล้วเราต้องทำไง ยืนเฉยๆ ในความมืดนี่เหรอ
ใช่ ยืนรอ
ถึงเมื่อไหร่
นั่นไง
นั่นไงมาแล้ว เยี่ยมเลย
เธอมาแล้ว
เธอรู้จักคนที่จะฆ่าเธอด้วย
ไปจากที่นี่กันเถอะ
รอนนี่
ดร. สไตเนอร์
มาร์ติน สไตเนอร์
เคิร์ก
สไตเนอร์ ดร. สไตเนอร์
เฮ้ เดี๋ยวก่อน
ดร. สไตเนอร์
อะไรวะ
- ขอโทษครับ - เคิร์ก รอก่อน
เดี๋ยวก่อน
- มาเร็ว - ไม่ อย่าเพิ่ง รอก่อน
- เขาอยู่นั่น รอนนี่ มาเร็ว - เฮ้ เดี๋ยว
ไม่ เดี๋ยว รอก่อน... ทางนี้
สไตเนอร์
- อย่าหนีเลย เราแค่อยากคุยกับคุณ - เรื่องแคลร์ ไวท์
พวกเธอควรกลับไป
กับไบรอัน
ฉันบอกให้ไป
ใจเย็นก่อน โอเค เราจะไป
- โอเค ไปกันเถอะ - คุณรู้จักเขา
ฉันยิงนะ
- คุณรู้จักไบรอัน - ออกไป
จะยิงฉันใช่ไหม
ก็ยิงเลย
เพราะถ้าฉันไม่ได้คำตอบไปจากที่นี่ ฉันก็ตายอยู่ดี
คุณอยากชดใช้ที่ทำลายชีวิตคนอื่นไหม
ถ้าใช่ ก็เริ่มด้วยการช่วยชีวิตฉันก่อนเลย
ได้โปรด
นี่คือที่ที่ฉันอาศัยอยู่
หลังเหตุระเบิด ฉันกลับมาที่นี่
เพราะฉันรู้สึกว่า ที่นี่เป็นที่เดียวที่ฉันควรอยู่
ฉันแค่...
นั่งสิ
ตอนที่...
ระเบิด มัน เอ่อ...
ที่ฮิโรชิม่า กับนางาซากิ
ผู้คนที่อยู่ใกล้การระเบิด
จะดูดซึมกัมมันตภาพรังสี ไปพร้อมกับการที่ร่างกายพวกเขาถูกเผา
เงาของพวกเขาก็จะไหม้ติดอยู่กับกำแพง ตลอดช่วงเวลานั้น
นั่นแหละ เข้าใจใช่ไหม ความตายเป็นแบบนั้นแหละ
เวลาที่เราตาย...
เราจะทิ้งภาพสะท้อนของตัวเองไว้ข้างหลัง
ใช่
ภาพสะท้อนพวกนี้ อาจกลายเป็นสิ่งที่มีความหมายมากกว่านั้น
อาจกลายเป็นประตู
ประตูที่เปิดให้คนที่ตาย สามารถกลับมา
สัมผัสกับคนที่ยังอยู่ได้
งานวิจัยของฉัน ทำเพื่อศึกษาเกี่ยวกับประตูนี้
และตั้งเป้าจะสร้างมันขึ้นมา
สร้างประตูมิติระหว่างคนเป็นกับคนตายเหรอ
ใช่ และจะเปิดได้ทั้งสองทางด้วย
เราทดลองโดยทำให้คนไข้ อยู่ในจุดที่เกือบตายและรักษาให้ดีขึ้น
เพื่อดูว่าเราจะสามารถใช้คนเป็น...
เป็นเหมือนภาชนะในการพาวิญญาณ คนที่ตายไปแล้ว ฟื้นคืนมาได้ไหม
แต่โชคไม่ดีที่ยิ่งเราเข้าใกล้คำตอบมากเท่าไหร่ การทดลองก็ยิ่งอันตรายขึ้น
เกิดอะไรขึ้นวันนั้นครับ
วันที่เกิดการระเบิด
แทนที่เราจะสร้างประตูมิติเล็กๆ...
เรากลับฉีกมิติขาดจนเป็นรูใหญ่
แล้วไบรอันล่ะ
ไบรอันเป็นผู้ช่วยงานวิจัยของฉัน
เขายังหนุ่มและฉลาดมาก
เขาเป็นกำลังสำคัญของงานวิจัยนี้
แต่บางอย่างหลังเหตุการณ์ครั้งนั้น...
เปลี่ยนเขาไปอย่างสิ้นเชิง
เหมือนว่ามีอะไรในตัวเขาถูกทำลาย
พอฉันรู้ว่าแคลร์ แฟนของเขาถูกฆ่าตาย
ฉันรู้เลยว่าเป็นเขาทำ
แต่หลังจากแคลร์ก็มีผู้หญิงคนอื่นถูกฆ่าด้วย
การถ่ายโอนวิญญาณ
อะไรคือการถ่ายโอนวิญญาณ
คืองี้ ไบรอันฆ่าคนที่เขารักที่สุด
จากนั้นก็พยายามจะพาเธอกลับมา
ในร่างกายของอีกคน
แต่ไบรอันตายไปแล้วนี่
เขาเป็นเศษเสี้ยววิญญาณ ผีไม่สามารถฆ่าคนได้นี่ กฎบอกไว้ว่า...
กฎนั่นมันโกหก คุณคอลเดอร์
นิทานหลอกเด็ก ให้ยอมหลับตาลงนอน
เขาไล่ตามเธออยู่ ใช่ไหม
มะรืนนี้เป็นวันเกิดแคลร์
วันเกิดแคลร์...วันมะรืน
การถ่ายโอนวิญญาณจะทำได้เฉพาะ...
ถ้าภาชนะ
เกิดวันเดียวกับคนที่ตายไป
มะรืนก็วันเกิดฉันเหมือนกัน
ฉันเกรงว่าเธอเหลือเวลาไม่มากแล้ว
เธอต้องจำไว้เลยว่า
ในโลกที่คนตายปะปนอยู่กับคนเป็น...
ไม่มีสิ่งไหนเป็นอย่างที่เห็นหรอก
ฉันเรียนรู้มาว่า ความรู้น่ะ ต้องใช้บางสิ่งแลกให้ได้มา
เดี๋ยว คุณจะทำอะไร
ความจริงอาจกลายเป็นภาระอันหนักหน่วง
เราจะไม่บอกใครเรื่องนี้ ฉันสัญญา
แต่ภาระครั้งนี้ ไม่ใช่ของฉันอีกต่อไปแล้ว
- เดี๋ยว - ไม่
เราต้องบอกสิ่งที่เขาพูดให้ทุกคนรู้
รอนนี่ ไบรอันตามฆ่าเธออยู่นะ
เราต้องคอยดูแลเธอให้ปลอดภัย ตลอด 48 ชั่วโมงข้างหน้า จากนั้น...
จากนั้นแล้วเราจะบอกทุกคน
- ได้ - แล้วเราต้องทำไง
ฉันเหลือเวลาไม่มากแล้ว
เราไปบ้านป้าของฉันที่เบเกอร์สวิลล์ได้
- เขาก็หาเราเจออยู่ดี - ไม่ พวกวิญญาณไม่ย้ายที่
ก็เหมือนกับที่บอกว่าวิญญาณไม่สื่อสาร ไม่เปลี่ยน ไม่ฆ่าใครไง
เธอก็ได้ยินสไตเนอร์บอกแล้วนี่ว่ามันเรื่องโกหก
รอนนี่ หยุดก่อน ฉันอยู่ข้างเธอนะ
ฉันก็พยายามแก้ปัญหาอยู่เหมือนกัน
ถ้าคิดว่าเธอตัวคนเดียวไม่ใช่เลย ฉันอยู่กับเธอนะ
คุณเลน...
ช่วยเปิดล็อกเกอร์ให้ครูหน่อยได้ไหม
มันเรื่องอะไรกันครับ
ช่วยเปิดล็อกเกอร์หน่อย
ได้โปรด
ถอยออกมา คุณเลน
บ้ากันไปใหญ่แล้ว ไม่ทราบว่า ครูคิดว่าครูจะเจออะไรในนั้นครับ
เฮ้ย ไม่ใช่แล้ว ไม่ใช่ของผม
มากับครู คุณเลน
บ้ากันใหญ่แล้ว เดี๋ยวก่อน
ใจเย็นก่อน โอเคนะ ผมขอโทษ รอนนี่ นี่ไม่ใช่ปืนของฉันนะ
ปล่อยผม ไม่ใช่ปืนฉันนะ รอนนี่
ครูบิทเนอร์คะ หนูกำลังเดือดร้อน ต้องการความช่วยเหลือ ครูช่วยฟังหนูหน่อย
ครูอาจจะไม่เชื่อหนู แต่ช่วย...
- รอนนี่ ใจเย็นก่อน - หนูไม่เหลือใครแล้ว
ครูเชื่อเธอนะ
ครูเชื่อเธอ
คุณแม่อธิการบอกครูหมดแล้ว
ครูใหญ่คุยกับท่านเหมือนกัน ก่อนเขาจะตาย
ครูคิดว่าไบรอันก็ฆ่าเขาเหรอคะ
ครูก็ไม่รู้ ครูลองหาข้อมูลเองเหมือนกัน
แล้วนี่ก็เป็นคำตอบเดียว ที่ดูสมเหตุสมผล
เราต้องบอกเคิร์กนะคะ คืนนี้เขาคงออกมาได้แล้ว
เธอก็เห็น ว่าอะไรเกิดขึ้น
ก็ใช่ แต่มันไม่ใช่ปืนเขานี่คะ
จริงๆ ครูไม่ควรบอกเธอนะ
แต่เธอรู้ไหมว่า ทำไมเขาโดนไล่ออกจากโรงเรียนเก่า
ไม่ค่ะ
เขาถูกจับว่าพกปืน
คนๆ นี้คือ ดร. สไตเนอร์ใช่ไหม
เขาไม่ได้พูดอะไรมากกว่านี้เหรอ
ไม่ค่ะ แค่นั้นเลย
ถ้าเขาพูดถูก การหนีก็ไม่ช่วยอะไรเลยสินะ
ตามที่สไตเนอร์บอก การถ่ายโอนวิญญาณจะต้องเกิดขึ้น
ในวันที่ภาชนะทั้งสองฝั่งเกิด
- ถ้าไม่ใช่วันนั้น ก็จะไม่สำเร็จใช่ไหม - ใช่ค่ะ
แปลว่าโอกาสของไบรอันมีแค่วันที่ 29
เราก็แค่ต้องทำให้ปลอดภัยตลอด 24 ชั่วโมงนั้น
- แล้วเราจะทำได้ยังไง - บ้านเธอมีห้องนิรภัยไหม
มีค่ะ
แม่เธอจะว่าอะไรไหม ถ้าต้องปรับปรุงบ้านสักหน่อย
เฮ้
ให้ฉันช่วยอะไรไหม
ไม่เป็นไร ขอบคุณ
รอนนี่ ฉันขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ได้โปรด
ก็ได้
ทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉัน
เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่ปืนฉัน
ฉันจะเชื่อได้ยังไง
ถามจริงๆ
เคิร์ก ทำไมเธอถึงถูกไล่ออกจากโรงเรียนเก่าเหรอ
- ขอร้องล่ะ - รอนนี่...
- บอกความจริงมา - มันไม่เหมือนกัน
มันต่างกันยังไง เพราะตอนนั้นเป็นปืนเธอจริงๆ งั้นเหรอ
เฮ้ รอนนี่ ขอร้อง ฟังก่อน
ฟังฉันก่อน ฉันไม่ได้จะทำร้ายใคร
แล้วจะพกไว้ทำไม
เพราะฉันจะยิงตัวเองนี่แหละ
ขอร้อง รอนนี่ ฉันเคยผิดพลาด เธอต้องเชื่อฉันนะ
ฉันไม่รู้จะเชื่ออะไรอีกต่อไปแล้ว
รอนนี่...
สวัสดีค่ะ ฉันแอนนา คอลเดอร์ มาพบคุณลอว์เรนซ์ เราคุยกันทางโทรศัพท์
- นั่งก่อนสิคะ คุณคอลเดอร์ - ขอบคุณค่ะ
เราจะเปลี่ยนห้องนิรภัย...
ให้กลายเป็นป้อมปราการ ที่วิญญาณเข้ามาไม่ได้
โลหะจะรบกวนพลังงานของวิญญาณ ทำให้ไบรอันบุกเขามาได้ยากขึ้น
มันจะช่วยปิดผนึก
วิญญาณจะปรากฏชัดขึ้น ในอากาศเย็น
เราต้องอย่าให้ลมเย็นเข้ามาในห้อง
ไม่ต้องห่วงรอนนี่ ไบรอันจะเข้ามาไม่ได้แน่
อาจจะไม่สวยงาม แต่น่าจะได้ผล
ค่ะ
เราคงต้องอยู่ในนี้กันสักพัก ครูจะไปหาเสบียงมาเผื่อไว้นะ
- อยู่คนเดียวสักพักได้ไหม - ได้ค่ะ
- หรือเธอจะมากับครู - ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยู่ได้
หนูอยู่ตรงนี้รู้สึกปลอดภัยกว่า
รอนนี่ ทุกอย่างจะต้องโอเค
แน่ใจเหรอคะ
ไม่หรอก เดี๋ยวก็มา
ไม่เลย จริงๆ แล้วครูกลัวมาก
แต่ถ้าเธอแข็งแกร่งเพื่อครูได้ มันจะเยี่ยมมาก
เดี๋ยวครูมานะ
เป็นไปไม่ได้
ให้ตายเถอะ รอนนี่ รับสายสิ
เวรเอ๊ย
คุณลอว์เรนซ์ สวัสดีค่ะ
คุณคอลเดอร์
ยินดีที่ได้พบค่ะ
ผมไม่รู้จะบอกยังไงดี
แต่ผมไม่เคยคุยกับคุณทางโทรศัพท์เลยนะ
เร็วสิวะ
พ่อคะ
ฟังนะ บิทเนอร์เป็นตัวการ เขาทำงานกับสไตเนอร์
ลูกสาวเขาตายในเหตุระเบิด
บิทเนอร์เป็นคู่หูของสไตเนอร์
อีวา เราต้องหนีแล้วลูก
ไปที่บังเกอร์ ตามที่เราซ้อมกันไว้
อีวา อีวา
พ่อคะ พ่อ
ไม่นะ พ่อ
พ่อคะ พ่อ
รอนนี่...
คุณเลน... ไม่คิดว่าจะเจอที่นี่นะ
ผมมีคำถามเกี่ยวกับรายงานน่ะครับ
ข้างนอกนี่ดูไม่จืดเลย
พายุแรงขึ้นเรื่อยๆ
อาหารอยู่นี่นะ
ทีนี้เราต้องทำไงต่อคะ
เราก็นั่งเฉยๆ
กิน
แล้วก็รอ
เธอมีเรื่องผีสนุกๆ เล่าบ้างไหม
เดี๋ยวนะ...
- ปิดเองได้นะ - ค่ะ หนูทำเอง
- โอ๊ย - เป็นอะไรหรือเปล่า
- ไม่เป็นไรค่ะ - โอ้
- บาดนิ้วนิดหน่อย - รอเดี๋ยวนะ
ไอ้นี่มันทำจากอะไรคะ
ตะกั่ว
ตะกั่วชนิดไหนคะ
โพลิเมอร์ตะกั่วน่ะ ไหนครูดูหน่อย ครูช่วยนะ
เอาล่ะ เรารู้จัก แมรี่ เกรียร์
แล้วก็ชายปริศนาที่ลักพาตัวเธอ
บีบคอเธอ
แล้วก็ฆ่าเธอ
หนูเพิ่งสังเกตเห็นแผลเป็นบนหน้าครู ครูไปโดนอะไรมาคะ
อันนี้เหรอ
- อุบัติเหตุน่ะ - อุบัติเหตุแบบไหนคะ
มีอะไรหรือเปล่า
บนโลกที่คนตาย อยู่ปะปนกับคนเป็น
ไม่มีอะไรเป็นอย่างที่เห็นหรอก
หนูอยากไปห้องน้ำ
ครูว่าไม่ใช่เวลาที่เหมาะจะไปนะ
ครูทำในสิ่งที่คนเป็นพ่อต้องทำนะ รอนนี่
การฆ่าเธอเป็นหนทางเดียวให้อีวากลับมา
- นี่ลูกครูเหรอคะ - ใช่ นางฟ้าของครู
ไม่กอดไม่ทักอะไรเลย
การถ่ายโอนวิญญาณ
มันไม่ได้ผลกับคนอื่นเลย แต่ด้วยวันเกิดเธอ
มันจะได้ผลแน่ๆ
เธอเป็นโอกาสเดียวของลูกครู รอน
หนูไว้ใจครูมาตลอด
ครูปล่อยให้ไบรอันหยุดครูอีกไม่ได้แล้ว
ไม่ใช่ครั้งนี้
แม้แต่ปาสคาเทลลี
หรือเคิร์ก
ครูได้แต่มองลูกจางหายไปทุกวัน
มันน่าขันสิ้นดีใช่ไหมล่ะ
ไม่ใช่เพราะเราสูญเสียคนที่เรารักนะ
แต่ไอ้ที่ต้องสูญเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่านี่แหละ
...เป็นพันเป็นหมื่นครั้ง
ครูขอโทษ รอนนี่
อีวาสมควรได้โอกาสอีกครั้ง
พ่อแม่ที่ไหนจะอยากฝังศพลูก
พ่อเธอก็ต้องเข้าใจครู
เขาต้องเข้าใจแน่ๆ ได้โปรดเถอะ
ไม่
ขอบคุณนะคะ
ฉันอยากหลับใหล
ไม่
อยากเรียนรู้ที่จะฝัน
อยากหลับตาลงพลันให้สบายใจ
ทุกสิ่งต้องไม่เป็นไร
หัวใจฉันเชื่ออย่างนั้น
ฉันจะหลับตาลงพลันให้สบายใจ
จบแล้วใช่ไหม
ไม่เหลือสิ่งใด
รู้ได้อย่างไร ว่ามันจบลงเมื่อใด
เท่านี้เองหรือทุกสิ่งที่มี
เธอตามฉันมาทำไม
แพ้หรือชนะ ไม่มีวันรู้เลยสักที
ไม่รู้เลย
ไม่มีวันรู้เลย
ฉันอยากหลับใหล
อยากเรียนรู้ที่จะฝัน
รอนนี่
อยากหลับตาลงพลัน
รอนนี่
พ่อ
ลูกต้องปล่อยมือแล้ว
แต่หนูกลัว
ถ้าต้องการพ่อ พ่ออยู่ตรงนี้เสมอ
ปล่อยมือพ่อได้แล้ว รอน
ปล่อยได้แล้ว
เฮ้ ฉันจับไว้แล้ว
ขึ้นมาเร็ว ฉันจับไว้แล้ว
เธอต้องไม่เป็นไร รอนนี่
คนกำลังมาช่วยแล้ว
ฉันนึกว่านายตายไปแล้ว
แค่โดนขัดขวางนิดหน่อยน่า
อยากได้ยินอะไรเจ๋งๆ ไหม
มีเรื่องเจ๋งๆ เกิดขึ้นแหละ
มีคนไปเจอฉัน
วิญญาณไปเจอฉัน
พ่อ
ฉันเจอพ่อแล้วรอน
ฉันเจอพ่อแล้วพ่ออยู่ตรงนี้มาตลอด
เธอต้องไม่เป็นไร
บางสิ่ง...
ถูกลิขิตไว้แล้ว อาจจะไม่ใช่ทุกสิ่ง แต่บางสิ่งถูกลิขิตไว้
เธอโอเคไหม
ฉันโอเค อย่าปล่อยฉันนะ
ฉันไม่ปล่อยหรอก
ฉันไม่ปล่อยเธอแน่
ฉันไม่มีวันปล่อยเธอไป
ไบรอันไม่กลับมาแล้ว
พ่อก็ไม่กลับมาเหมือนกัน
คงไม่จำเป็นที่พ่อจะต้องมาแล้วใช่ไหมคะ
หนูรักพ่อนะ
จะรักตลอดไป
บายค่ะ
- แล้วไงต่อ - เอาไงต่อเหรอ
จำที่สไตเนอร์บอกเราได้ไหม
เราอาจจะเป็นแค่สองคนที่รู้ความจริง
เหลือแค่เราแล้ว
สไตเนอร์ตายแล้ว บิทเนอร์ก็ตายแล้ว
คงไม่มีใครเชื่อเราแล้ว
ฉันไม่รู้เลยว่าเราจะทำอะไรได้บ้าง
แต่... ก็รู้ว่าต้องทำอะไรสักอย่าง
เธอต้องการคู่หูไหม
ไปขึ้นรถไป